23.07.2018 : அனுஷ நாள்

23.07.2018 : அனுஷ நன்னாள்

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு ஆசை. இந்த அனுஷ நாளிலே அடியார்களுக்கெல்லாம் என்னவெல்லாம் ஆசைகள் இருக்கும்? பெரியவா அதிஷ்டானம் செல்லவும், காஞ்சிவாழ் முனியின் அபிஷேகம் காணவும், அவருக்கு பூஜைகள் செய்யவும் என்று நிச்சயம் ஆசைகள் இருக்கும்.

அடியேனுக்கும் அவ்விதமே.

ஆனால், இந்த அனுஷ நாளிலே, வேறு வேறு விதமான ஆசைகள் மனதிலே தோன்றுகின்றன. ஒரு “time machine” ல் ஏறி, அந்த உம்மாச்சித் தாத்தாவின் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து, அந்தத் தெய்வக் குழந்தையின் பக்கத்திலேயே இருந்து பார்த்துப் பார்த்துக் களிக்க வேண்டுமென்று தோன்றியது.

மனதிலே கண்டு களித்த அந்த ஆசைகளையெல்லாம், இங்கே பட்டியலிடுகிறேன்.

பெரியவா சரணம்.

*************************************************************************************************************************

குழந்தையாய்த் தவழும் உன்னை அள்ளியே அணைக்க  ஆசை

பொழுதெலாம் உன்னை மார்பில் தூக்கியே சுமக்க ஆசை

சதுர்வேதம் மணக்கும் வாயில் வந்திடும் மழலை எல்லாம்

நிதமுமே கேட்க ஆசை; மறையதால் நிறைய ஆசை

ஓடியே ஆடும் தெய்வச் சிறுவனாம் உந்தன் பக்கம்

நாடியே நித்தம் நானும் இருந்துளம் களிக்க ஆசை

விளையாட்டுப் பிள்ளை நீயும் அலுத்தகம் திரும்பும்போது

களைப்பெலாம் போக்கி உண்டி கொடுத்துனைப் பார்க்க ஆசை

பள்ளிக்குப் பாடம் நீயும் படிக்கவே செல்லும்போது

துள்ளி நீ செல்லும் அழகை பார்த்து நான் ரசிக்க ஆசை

உலகுக்கே குருவாம் நீயும் வகுப்பிலே இருக்கும்போது

பல கற்கும் குழந்தை உன்னைப் பார்த்துளம் களிக்க ஆசை

கேட்டிடும் கேள்விக்கெல்லாம் விடைகளைச் சொல்லும் செல்லச்

சூட்டிகைக் கன்றைக் கண்டு வியக்கவே நெஞ்சில் ஆசை

உன்பாத ரேகை கண்டு, உருகியே நின்றாரந்த

நன்மகனாரைக் கண்டு வணங்கியே நிற்க ஆசை

குருவினைக் கண்டு நெஞ்சம் சிலிர்த்தவர் அண்மை தேடிக்

கருக்கலில் ஓடிச்சென்ற குழந்தையைக் கொஞ்ச ஆசை

வந்த அச்சிறுவன் பின்னாள் "பெரியவாள்" ஆகப் போகும்

விந்தையை அறிந்த பரம குருவையும் பார்க்க ஆசை

உலகுக்கே குருவாம் உன்னைத் தரணிக்குத் தந்த பெற்றோர்

தலம் நாடி நமஸ்கரித்துப் போற்றியே நிற்க ஆசை

குருமார்கள் இறையைச் சேர, மடமுன்னை அழைக்க நீயும்

அருந்தவ வாழ்வை நாடிச் சென்றதைப் பார்க்க ஆசை

எதற்கிந்த அழைப்பு என்று அறியாமல் வண்டி ஏறிப்

பதறிய குழந்தை தன்னை அணைத்தங்கு நிற்க ஆசை

எதற்கிந்த அழைப்பு என்று அறிந்தபின் ராம நாமம்

அதனையே சொல்லிச் சென்ற குழந்தையோடிருக்க ஆசை

சிறுவனாய்ச் சென்று லோக குருவாக உயர்ந்த நாதன்

திருமலர்ப் பாதம் தன்னை வணங்கியே நிற்க ஆசை

குருகுல வாசம் செய்யும் பரமனைத் தொழுது நாளும்

அருகினில் இருந்து சேவை செய்யவே மனதில் ஆசை

பாடமே சொல்ல வந்த குரு அவர் உன்னிடத்தில்

பாடமே கேட்ட அந்த நாளுன்கூடிருக்க ஆசை

காவிரியாற்றில் நீந்தி அக்கரை சேரும் நாதன்

சேவடி சென்னி வைத்து வாழ்வினைக் கடக்க ஆசை

காசியாத் திரையாய்ச் செல்லும் பால சன்யாசியோடு

பேசியே ஊரூராக யாத்திரை செல்ல ஆசை

பால சன்யாசி காஞ்சி ஸ்வாமியாய் உயர்ந்திருக்கும்

கோலமே கண்டு நித்தம் கூடவே இருக்க ஆசை

பாத யாத்திரையாய் எங்கும் பெரியவா செல்லும் நேரம்

பாதைசீர் திருத்தி வைத்துப் பாதமே தாங்க ஆசை

பள்ளிக் கல்லூரி பாடம் சந்தேகமெல்லாம் கூட,

மெள்ள உம்மாச்சித் தாத்தா அவரிடம் கேட்க ஆசை

உம்மாச்சித் தாத்தா உண்ட உச்சிஷ்டம் உண்டு நானும்

சும்மாவே இருந்து சொல்லும் அற்றுப் போய்விடவே ஆசை

மானுடப் போர்வை போர்த்து நாடெலாம் நடந்த தெய்வக்

கோனினை நாளும் போதும் நெஞ்சிலே சுமக்க ஆசை

26.06.2018 : அனுஷ நன்னாள்

26.06.2018 : அனுஷ நன்னாள்

இன்றைய அனுஷ நன்னாளிலே, பெரியவாளை, “விதிதாகில சாஸ்த்ர ஸுதா ஜலதே” என்று தொடங்கும் தோடகாஷ்டகத்தின் அந்த சந்தத்திலே பாடவேண்டும் என்று தோன்றியது.

பக்தி மயமா, பகவத் பாதாளைப் பாடின அந்தத் தோடகாச்சார்யாளோட பக்தி, வினயத்தில் கோடியில் ஒரே ஒரு துளியாவது அடியேனுக்கும் வரட்டும்.

உனை நான் நிதமும் தொழுதே பணியும்

ஒருமா வரமே தருவாய், வருவாய்!

வினையா வையுமே பொடியாக்கிடுவாய்

குரு சங்கர தேசிகனே சரணம்! (1)

அறுமா பகைவர் குடியேறியழி

உளமீதினிலே குருவே வருவாய்

உறுபா வியிவன் பொறுத்தே அருள்வாய்

குரு சங்கர தேசிகனே சரணம்! (2)

உனையோர்க் கணமும் நினையா மனமா

கியசேற்றினிலே பதபங்கயமா

இணையே தருவாய் இனிதே வருவாய்

குரு சங்கர தேசிகனே சரணம்! (3)

திருவின் மகனே! பெருமாமலைதன்

மகளின் மகனே! குருபுங்கவனே

ஒரு சீருமிலேன் பதமே அருள்வாய்

குரு சங்கர தேசிகனே சரணம்! (4)

குறையேது மிலா தவமா மலையே

விலையேதுமிலா அருள்மா மழையே!

நிறையேதுமிலா எனையும் தடுத்தாள்

குருசங்கர தேசிகனே சரணம்! (5)

பிறைசூடியசன் திரசேகரனே!

விதி நாடிபணி சுடர்க்கோமகனே!

இறையாமுனையே கதியாயடைந்தேன்

குருசங்கர தேசிகனே சரணம்! (6)

மதியேதுமிலேன் கதியேதுமிலேன்

சிறையாமுடலே சுகமென்றுழல்வேன்

துதிசெய்துனது கழலே பணிந்தேன்

குருசங்கர தேசிகனே சரணம்! (7)

மறை நாயகனே சரணம் சரணம்

மலைமா மருகா சரணம் சரணம்

கறைக் கண்ட நடேசா! சரணம்!

குருசங்கர தேசிகனே சரணம்! (8)

Anusham Day :5.4.2018

5.4.2018 : அனுஷ தினம்

இன்றைய அனுஷத்தில், பெரியவாளை ஸ்மரிக்கும்போது, தன்னை முற்றும் மூடி மறைத்துக்கொண்டல்லவ அந்த “மறை” நாயகன் இங்கே வந்திருக்கிறான் என்று தோன்றியது. 

 சிரசிலே சந்திரகலை மறைத்து, கங்கையை மறைத்து, சூலப்படையை தண்டமாக ஏந்தி, ஜடாபாரத்தை நீக்கி, நாக அணிகலங்களை நீக்கி, நெற்றிக் கண்ணை ஒளித்து, தன்னொரு பாதியாம் உமை – அவளையும் ஒளித்து, கையில் சுடரும் நெருப்பினை ஒளித்து, அம்பலத்தில் ஆடிய பாதங்களை,, இந்த பாரதம் முழுக்க நடக்கச் செய்து…என்று, எத்தனை எத்தனை ஒளித்து, மூடி மறைத்து அந்த ஈசன் நம்மிடையே மானிடனாய்த் தோன்றி நடமாடி இருக்கிறான்!

 எத்தனை மறைத்தாலும், ஒளித்தாலும், ஈசா, உம்மை நாங்கள் கண்டுகொண்டுவிட்டோம் அப்பா!!

பாதி மதியது தானும் மறைத்தருள்

சோதி முகம்தனை கண்டு கொண்டேன்

சோதி முகத்தவர் நாமத்தை நித்தமும்

ஓதிடல் நிம்மதி என்றும் கண்டேன் (1)

வானின் பெரு நதி தாங்கி மறைத்தருள்

கோனினை நானிங்கு கண்டு கொண்டேன்

கோனினிரு பதம் எண்ணுகையில் கண்ணில்

வானதி பொங்கி வழியக் கண்டேன் (2)

சூலப் படையதை தண்டமாய் ஏந்திடும்

கோல அழகனைக் கண்டுகொண்டேன்

மாலவன் போற்ற்டும் சீலநின் நாமமே

காலனைக்கொல் சூலம் என்றும் கண்டேன் (3)

பாரமுடியதும் நீக்கி ஒளிர்ந்தருள்

தாரணி மார்பனைக் கண்டு கொண்டேன்

ஆரமுதன்னவன் பாதம் பணிய நம்

பாரமும் நீங்கிடும் என்றும் கண்டேன் (4)

நாக அணியதும் நீக்கித் திகழ்ந்தருள்

ஏகம்பனையிங்கு கண்டு கொண்டேன்

ஏகன் அனேகந்தன் நாமமே சொல்கையில்

சோகமாம் நஞ்சுமழியக் கண்டேன் (5)

நெற்றியில் கண்ணதை மூடி மறைத்தருள்

குற்றமில் சீலனைக் கண்டு கொண்டேன்

உற்றவன் பாதம் பணிந்திடப் பாவத்தைச்

செற்றிடும் நெற்றிக்கண் என்றும் கண்டேன் (6)

மாதொரு பாகத்தை மூடி மறைத்தருள்

வேதத்தலைவனைக் கண்டு கொண்டேன்

வேதமுழுப்பொருள் தானிங்கு வந்தது

மாதவளாகவே என்றும் கண்டேன்(7)

கையில் நெருப்பதை மூடி மறைத்தருள்

ஐயனிவனென்று கண்டு கொண்டேன்

வையமளந்த அம்மாலயன் போற்றியே

உய்யும் நெருப்பிவன் என்றும் கண்டேன் (8)

ஆடிய பாதமொளித்து அடியரை

நாடிய பாதனைக் கண்டு கொண்டேன்

வாடிடும் பக்தரைக் காக்கவென்றே விரைன்

தோடிடும் பாதமாம் என்றும் கண்டேன் (9)

எத்தனை எத்தனை மூடி மறைத்திங்கு

சித்தனும் வந்தனன் கண்டு கொண்டேன்

அத்தனையும் இங்கு தானருள் செய்யவே

அத்தனும் வந்தனன் என்றும் கண்டேன் (10)

09.02.2018 : அனுஷ நாள் : இன்னொரு பிறவியென்னும் ஓர்வரம் கேட்டேன் அப்பா

09.02.2018 : அனுஷ நாள் : இன்னொரு பிறவியென்னும் ஓர்வரம் கேட்டேன் அப்பா

இன்று, அனுஷம். பெரியவாளின் பக்தர்கள் ஒன்றுகூடி அந்த தெய்வத்தை ஆராதிக்கும் திருநாள்.

இந்த நாளிலே, பெரியவாளை ஒரு வரம் கேட்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. “அப்பனே, எனக்கு இன்னொரு பிறவி தருவாய் அப்பா” என்று கேட்கத் தோன்றியது.

பெரியவா சரணம். 

ரோஜாவாய்ப் பிறந்திருந்தால், அப்பனே! தேவர்க்கெல்லாம்

ராஜாவே! உன் கழுத்தில் மாலையாய் விழுந்திருப்பேன்!

மல்லியாய் மலர்ந்திருந்தால், ஐயனே! அடியார்க்கெல்லாம்

நல்லனே! உந்தன் தோளை, அலங்கரித்திருந்திருப்பேன்!

முல்லையாய் இருந்திருந்தால் பிறவியாம் பிணியை நீக்கும்

எல்லையாம் உந்தன் பாதம் அலங்கரித்திருந்திருப்பேன்!

சம்பங்கிப் பூவாய் நானும் பிறவியே எடுத்திருந்தால்

சம்புவின் பாதம் தீண்டும் ஓர் பூவாய் இருந்திருப்பேன்!

அரளியாய் நானுமிங்கே பிறவியே எடுத்திருந்தால்

அரனேயுன் தண்டம்தன்னை அலங்கரித்திருந்திருப்பேன்!

பவழமல்லிப் பூவாய் பிறந்திருந்தாலோ உந்தன்

நவ நவக் கோலம் கண்டுன் மேனியே சேர்ந்திருப்பேன்!

தாமரை மலராய் நானும் இருந்திட்டால் உந்தன் பாதத்

தாமரை மலரில் சாற்றும் ஓர் பூவாய் இருந்திருப்பேன்!

ஓர் பூவாய் நானுமிங்கோர் பிறவியோ எடுக்கவில்லை!

பார் காக்கும் ஐயனே உன் பாதமும் சேரவில்லை!

இந்த ஓர் அனுஷ நாளில், உன்னையோர் வரம் நான் கேட்டேன்!

இந்த ஓர் பிறவி நீங்கி, இன்னொரு பிறவி கேட்டேன்!

மனிதனாய்ப் பிறவி வேண்டேன்! செல்வமும் நிதியும் வேண்டேன்!

பனிசடைக் கடவுளே, என் அப்பனே! ஐயா! என்றும்,

உன்மேனி அலங்கரிக்கும் ஓர் பூவாய் உன்னைச் சேர,

இன்னொரு பிறவியென்னும் ஓர்வரம் கேட்டேன் அப்பா!

13/01/2018 : அனுஷ தினம்

13/01/2018 : அனுஷ தினம்

சென்னையிலிருந்து குடிபெயர்ந்து பெங்களூர் வாழ்வு. பெங்களூரிலிருந்து குடிபெயர்ந்து மும்பாய். சரியாய் 1 வருஷம் மும்பாய் வாழ்க்கை. மறுபடி இப்போது பெங்களூர் வாழ்வு. அலைச்சல். மறுபடியும் குழந்தைகளுடைய school; மறுபடியும் வீடு தேடும் படலம். வேலை. அடுத்து என்ன அடுத்து என்ன என்று மென்மேலும் உத்யோக நினைவு. சாப்பாடு. தூக்கம்.

பெரியவாளை நினைக்க எங்கே நேரம்?

துளி பக்தி இருந்தாலும் ஓடி வந்து அருளும் அந்த தெய்வமேதான் அந்த ஒரு துளி பக்தியையும் கொடுத்து அருள வேண்டும்.

பெரியவா சரணம்.

****************************************************************

ஊனதும் உருகி நில்லேன்; உள்ளொளி ஏதும் இல்லேன்

தேனுனை அறியாப் பிறவி படைத்திங்கும் கவலை இல்லேன்

நானெனதென்றே வாழும் வாழ்வதே குறியாய்க் கொண்டேன்

வானவர் ஏத்தும் கோனே! வந்தெனைக் காப்பாய் ஐயா (1)

சிந்தையில் உன்னை வைத்து செந்தமிழ் கொண்டு பாடி

எந்தையே ஐயா என்று சந்ததம் போற்றி நில்லேன்

வெந்துயர் வாழ்வை மெய்யாய் கொண்டு நாள் கழிக்கின்றேனே!

முந்தைய வினையோ? எந்தாய்! வந்தெனைக் காப்பாய் ஐயா! (2)

உண்டுவீண் உறங்கி நாளும் வாழ்வினைக் கழித்தும் என்றும்

விண்ணவர் ஏத்திப் போற்றித் தொழுதெழும் அமுதாம் உந்தன்

தண்மலர்ப் பாதம் எண்ணாக் கடையனாய் இருக்கின்றேனை

அண்ணலே அபயம் தந்து அன்னையாய்க் காப்பாய் ஐயா! (3)

அன்பதே சிவமாம்; அன்பில் என்பதும் உருகும் என்பார்

என்மனம் என்னும் பாலை வனத்தினில் உன்பால் வைக்கும்

அன்பது துளியும் இல்லேன்; இலையெனும் பதைப்புமில்லேன்

நன்மையே அறியா நெஞ்சன் என்னையும் காப்பாய் ஐயா (4)

நாமமே கேட்க உள்ளம் உருகியே நிற்பாரந்த

சேமமே கொண்டார் கூட்டம் சேர்ந்துமே மாறா நெஞ்சில்

காமமும் களவும் கோபம் மட்டுமே கொண்டேன் உமையாள்

வாமமே கொண்டோய் வந்து என்னையும் காப்பாய் ஐயா (5)

அருளதே வடிவாய் வந்தோய்! உன்னருள் நாடேன்; வீணாம்

பொருளதே நாடும் தீய வழக்கதே வாழ்வாய்க் கொண்டேன்

மருளதே மனமாய்க் கொண்டேன்; அந்தகன் வருமுன் வந்துக்

குருபரா நீயும் இந்தக் கடையனை காப்பாய் ஐயா (6)

மனைவியை மக்கள் தம்மை, போற்றிடும் சுற்றம் தம்மை

அனைத்துமாய் எண்ணி வாழ்வேன்; பரமனே உன்னை நெஞ்சில்

தினையளவேதும் எண்ணா நிலையதில் பயமும் இல்லேன்

வினைப்பயன் தானோ? எந்தாய்! வந்து நீ காப்பாய் ஐயா (7) 

உறவென்று உன்னைக் கொள்ளேன்; உன்பதம் நினையேன் வாழ்வில்

பிறருக்கே உழைத்து நின்றேன்; பணத்திற்கே குறியாய் நின்றேன்

அறநெறி ஏதும் இல்லேன்; பக்தியோ சிறிதும் இல்லேன்

மறலியே வருமுன் வந்து என்னை நீ காப்பாய் ஐயா (8)

பதவியைப் பொருளை, போக வாழ்வினை அடைவதொன்றே

சதமெனக் கொண்டேன்; துன்பம் துயருமே வந்தும் உந்தன்

பதமதை நாடி வீழ்ந்துக் கதறிடா நெஞ்சம் கொண்ட

அதமனைக் கடைக்கண் பார்வை கண்டு நீ காப்பாய் ஐயா! (9)

இன்னருள் ஒன்றே வேண்டி உன்பதம் நாடி என்றும்

உன்னடி போற்றி நிற்கும் அடியவர் கோடி உண்டு

உன்னருள் நாடா நிற்கும் ஒருவனை எங்கு காண்பாய்?

அன்னையே! அப்பா! வந்தேன்! என்னையும் காப்பாய் ஐயா! (10)

16/12/17 : அனுஷ தினம் : மிரட்டல் பாமாலை

16/12/17 : அனுஷ தினம்

இன்று, அனுஷம். பெரியவாளின் பக்தர்களெல்லாம் கூடி, அந்த வேத நாயகனைத் தொழுது வணங்கி அனுக்ரஹம் பெறும் நாள். பெரியவாளின் பலப்பல அனுக்ரஹங்களைப் பற்றிப் பேசிக் களித்து அனுபவிக்கும் நாள். அவரது உபதேசங்களை எண்ணி எண்ணி இன்புற்று, அதன்வழி நடக்கும் நாள்.

இந்த இனிய நாளிலே, “பெரியவாளின் அருள் பெறுவதற்கு என்ன வழி” என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பதம் பணிந்து பக்தி செய்து கண்ணீரால் பாதம் அலம்புவதுதான் ஒரே வழி என்று பெரியோர்கள் சொல்லிக் கொடுத்திருந்தாலும், ஒரு துளியும் பக்தி பண்ண வராத இந்த மனதை வைத்துக்கோண்டு என்ன செய்வது? அழத் தெரியாத குழந்தைக்கு, பால் எப்படி கிடைக்கும்?

குழந்தை, “என்னைத் தூக்கிக்கோ” என்று அம்மாவிடம் சொல்லுகிறது. அம்மாவோ அடுக்களையில் வேலையாய் இருக்கிறாள். ஒரு பொம்மையைக் கொடுத்து போக்குக்காட்டிவிட்டு அவள், தன் வேலையைப் பார்க்கிறாள். குழந்தையும், பொம்மை கிடைத்த ஜோரில், அம்மாவை சற்றே மறந்து விளையாடுகிறது. மறுபடியும் அம்மா ஞாபகம் வர, “தூக்கிக்கோ” எங்கிறது. அம்மா கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தால், அம்மாவை மிரட்டுகிறது. “தூக்கிக்கலைன்னா, உங்கிட்ட பேச மாட்டேன்” எங்கிறது. அம்மா தூக்கிக்கொள்ளும் வரை, விதவிதமாக மிரட்டிப் பார்க்கிறது. குழந்தை மிரட்டும் இந்த அழகை மெச்சித் தூக்கிக்கொள்ளாத அம்மாவும் உண்டா என்ன?

இரவு தாத்தாவின் அருகிலே படுத்துறங்கும் பேரன், கதை சொல்லச் சொல்கிறான். தாத்தாவோ. “நாளைக்கு சொல்றேன். இப்ப தூங்கு” எங்கிறார். பேரன் கேட்பதாய் இல்லை. “நீ கதை சொல்லலைன்னா, உன்னை ‘bad தாத்தா’ ந்னு எல்லாரும் சொல்வா. நீ good தாத்தா தான? கதை சொல்லு” என்கிறான். இப்படி, ஆசையாய் மிரட்டும் அந்தக் பேரனுக்குக் கதை சொல்ல மறுக்கும் தாத்தாவும் உலகில் உண்டா என்ன?

இப்படி, குழந்தைகள் அம்மாவை, அப்பாவை, தாத்தாவை என்று அனைத்து உறவுகளையும் “மிரட்டி” காரியம் சாதித்துக் கொள்வது, நாம் எல்லோரும் அறிந்த, ஒன்றுதான்.

அழுதால் அம்மா வருவாள்தான். ஆனாலும், அழுவதையும் விட, இப்படி ஆசையாய் “மிரட்டினால்”, இன்னும் வேகமாக ஓடிவந்து தூக்கிக் கொஞ்சுவாளில்லையா?

பெரியவாளின் அருள் பெறுவதற்கும், இப்படிக் குழந்தையாக இருந்து, அவரை “மிரட்டினால் என்ன” என்று தோன்றியது.

பெரியவாளை என்ன சொல்லி “மிரட்டுவது”?

தர்ம ஸ்வரூபன், எதற்கு மசிவார்? “நீ செய்வது தர்மமே இல்லை” என்று மிரட்டினால் மசிவார் – இல்லையா?

குழந்தையைக் காப்பது தாயின் கடமை. அந்தக் கடமையிலிருந்து தாய் தவறக்கூடாது. மகனிடம் அன்பு காட்டுவது தந்தையின் கடமை. அந்தக் கடமையிலிருந்து தந்தை தவறக்கூடாது. பதம் வீழ்ந்த சிஷ்யனை பரிந்து காப்பது குருவின் கடமை. அதிலிருந்து குரு தவறாலாமா? அப்படித் தவறினால் உலகு பரிகசிக்காதா?

“தராதரம்” பார்த்து அன்னையோ, தந்தையோ, குருவோ அன்பு காட்டுவது இல்லை. சமர்த்துக் குழந்தையிடமும் அசட்டுக் குழந்தையிடமும் ஒரே மாதிரி அன்பு காட்டுபவள்தானே தாய்? நிறைய சமயங்களில், சமர்த்துக் குழந்தையிடம் காட்டுவதை விடவும்கூட, அசடாய், ஒன்றும் தெரியாமல் இருக்கும் குழந்தையிடம்தானே தாய் இன்னும் நிறைய பரிவு காட்டுவாள்? “இந்தக் குழந்தை இந்த உலகிலே என்ன செய்யப் போகிறதோ” என்று கவலைப்பட்டு பிரியம் காட்டுவாள்?

நாமெல்லாம் அந்தப் பெரியவாளின் குழந்தைகள் இல்லையா? நம்மைக் காப்பதும், நம்மிடம் அன்பு காட்டுவதும் அந்தப் பெரியவாளின் கடமை இல்லையா?

எனக்கு பக்தி எதுவும் இல்லை என்பதால் – நான் ஒரு அசட்டுக் குழந்தை என்பதால் அந்தத் தாய் என்னிடம் அன்பு காட்டாமல் இருந்துவிடலாமா? இப்படி இந்தக் குழந்தை மூடனாய், முரடனாய் இருக்கிறதே என்று, எல்லாரிடமும் காட்டும் அன்பைவிட ஒருபடி ஜாஸ்தியாக அல்லவா அன்பு காட்ட வேண்டும்? அதிகமாக அல்லவா அருள் செய்ய வேண்டும்?

அப்படிச் செய்யாமல் போனால் அது தவறுதானே? அது தருமம் இல்லைதானே? உலகு பழிக்கும்தானே?

பெரியவாளே!! உம்மாச்சித் தாத்தா! இந்தப் பழி உங்களுக்கு வேண்டாம். உங்கள் நல்ல பெயரை காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள்!! அனைவருக்கும் ஓடி வந்து அருளும் தெய்வம் என்று உலகம் சொல்லும் அந்தப் புகழை காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.

அப்படி ஓடி வந்து, அடியேனை காப்பாற்றாவிட்டால், உங்களுக்குத்தான் கெட்ட பெயர்! ஆசையாய் ஓடிவந்து காலைக் கட்டிக் கொண்ட குழந்தையை அன்புடன் கொஞ்சத் தெரியாத தாத்தா என்று, உலகம் உங்களைத்தான் தூற்றும்.ஆந்த அவப் பெயர் உங்களுக்கு வேண்டாம். அப்படி ஏதும் அவப்பெயர் வருவதற்கு முன்னர், அடியேனுக்கு, அருள் செய்து விடுங்கள்!!

எனக்காக என்று இல்லையானாலும், இந்த கெட்ட பெயர் வராமல் இருப்பதற்காகவாவது அருள் செய்து விடுங்கள்!!

இப்படி மிரட்டினால், காரியம் ஆகுமோ? அந்தத் தெய்வம் மசியுமோ?

இந்த யோசனையில் எழுந்த பாமாலையை, அந்த உம்மாச்சித் தாத்தாவின் பதமலருக்கே அணிவிக்கிறேன்.

பெரியவா சரணம்.

அழுதிடும் மழலைதன்னைத் தாயவள் தள்ளி வைத்தால்

பழுதன்றோ? உலகோரெல்லாம் பரிகசித்தெள்ளிடாரோ? (1)

அப்பாயென்றோடி வந்த மகனையே அடித்தால் அதனை

தப்பென்று சொல்லிடாரோ? தந்தையை ஏசிடாரோ? (2)

குருபதம் வீழ்ந்த சிஷ்யன் அவனையே ஒதுக்கி வைக்கும்

குருவினை மதித்துப் போற்றும் மனிதரும் உலகில் உண்டோ? (3)

பெயரனை அணையா நிற்கும் பாட்டனும் உலகில் உண்டோ?

மயர்வென்று சொல்லிடாரோ? பாட்டனை எள்ளிடாரோ? (4)

வேயுறு தோளி பங்கன் வடிவாக வந்துதித்தோய்!

தாய், தந்தை, அன்புப் பாட்டன் , குரு ,தெய்வம், அனைத்தும் நீயே! (5)

ஆய்ந்துணர் அறிவொன்றில்லா அற்பனே நானென்றாலும்

நீயென்னைத் தள்ளி வைத்தால் உலகுன்னைப் பழித்திடாதோ? (6)

அப்பழுக்கேதும் இல்லா வாழ்வன்றோ வாழ்ந்தாய் நீயும்?

ஒப்புயர்வேதுமில்லா வாழ்வன்றோ உந்தன் வாழ்வு? (7)

கறைக்கண்டா! உந்தன் பெயரும் கறையாகக் கூடாதன்றோ?

மறைநாதா உந்தன் புகழும் குறைந்திடக் கூடாதன்றோ? (8)

அடியவர்க்கென்று ஓடிவந்தருள் செய்யும் வேத

விடிவெள்ளி ! கஞ்சி வாழும், அவ்யாஜ கருணா மூர்த்தி! (9)

தகுதியென்றொன்றும் இல்லா வினையினேன் என்றாலும் நீ

உகந்தெனக்கருளாவிட்டால் உனக்குத்தான் பழியும் சேரும்! (10)

அயராது ஒரு நூற்றாண்டு நீ சேர்த்து வைத்த நல்ல

பெயருமே கெட்டுப் போகும்! அதனையே தவிர்க்கும் அந்த (11)

ஒரு நோக்கிற்காகவே நான் உன்னருள் கேட்டேனப்பா!

திருவருள் புரிவாயப்பா! உன்பதம் தருவாயப்பா! (12)